Nominaties Cabaretprijzen 2019 bekend!

De VSCD-Cabaretjury heeft de nominaties voor de Cabaretprijzen 2019 bekendgemaakt. Acht voorstellingen zijn genomineerd voor de Poelifinario (in de categorieën entertainment, engagement en kleinkunst) en drie voorstellingen voor de Neerlands Hoop. De Poelifinario wordt uitgereikt aan de theatermaker(s) met het meest indrukwekkende programma van het afgelopen seizoen. De Neerlands Hoop is voor de meest veelbelovende theatermaker(s) met het grootste toekomstperspectief.

Bijna alle genomineerden heeft u afgelopen seizoen al in Theater De Leest kunnen zien. Komend seizoen staan Lenette van Dongen, Pieter Derks, Vrijdag & Sandifort en Peter Pannekoek op het programma!

Genomineerd voor de Poelifinario in de categorie entertainment zijn:
Lenette van Dongen
 met Paradijskleier (do 13 en vr 14 feb te zien in De Leest)
Vrijdag en Sandifort met Voorlopig voor altijd (za 14 dec te zien in De Leest)

Genomineerd voor de Poelifinario in de categorie engagement zijn:
Jan Beuving met Rotatie (was afgelopen seizoen te zien in De Leest)
Claudia de Breij met #NU (was afgelopen seizoen te zien in De Leest)
Pieter Derks met Voor wat het waard is (te zien op vr 22 nov in De Leest: LAATSTE KAARTEN)
Louise Korthals met Alles is er (was afgelopen seizoen te zien in De Leest)

Genomineerde voor de Poelifinario in de categorie kleinkunst zijn:
Theo Nijland met En de rest is onzin
Peter van Rooijen met Liefde, dood & zwaartekracht

Voor de Neerlands Hoop zijn drie voorstellingen genomineerd:
Anne Neuteboom met Kijk haar gaan
Peter Pannekoek met Later was alles beter (te zien op wo 18 en do 19 sep: UITVERKOCHT)
Alex Ploeg met Ultimatum (was afgelopen seizoen te zien in De Leest)


Dit zegt de jury:

Lenette van Dongen met Paradijskleier
De jury: “We zijn amper twintig seconden onderweg of Lenette van Dongen heeft de hele zaal al aan het dansen. De titel zegt alles: het heerlijke Paradijskleier gaat over het creëren van je eigen nirvana, waarin je je van andermans verwachtingen niets aantrekt. Van Dongen bewijst opnieuw een vakvrouw te zijn door razendsnel te schakelen tussen lach en traan, maar ook door continu betekenisvolle gesprekken te voeren met haar publiek. Ze is in deze voorstelling volledig zichzelf en geeft ons een oergeestige masterclass duurzaam geluk. Haar levenslust spat van ht podium.” 

Vrijdag en Sandifort met Voorlopig voor altijd
De jury: “In hun vierde gezamenlijke programma presenteren Remko Vrijdag en Martine Sandifort wederom scherpe sketches en personages waar de gekte op een hilarische manier van afdruipt. De voorstelling beklijft echter vooral door de sterke rode lijn waarin ze zogenaamd zichzelf spelen: het gebroken echtpaar Vrijdag en Sandifort. Hun grote acteertalent en muzikaliteit houden ons als publiek constant geboeid. Ondertussen benadrukt het fraaie, zielloze decor de tragikomische boodschap die al jaren de motor vormt onder dit heerlijke duo: we modderen allemaal maar wat aan.”

Jan Beuving met Rotatie 
De jury: “Als een wiskundige beweert dat intuïtie het wint van kennis, weet je dat hij een flinke draai heeft gemaakt. Jan Beuving laat andermaal zien dat hij tot de beste liedjesschrijvers van Nederland behoort, maar ook als geëngageerd cabaretier zet hij een grote stap. Hij maakt ons getuige van de rotatie in zijn wereldbeeld: absolute waarheid maakt langzaam plaats voor menselijke maat. Beuving koppelt wiskunde naadloos aan een zeer intiem verhaal en laat de voorstelling zo verbluffend mooi kantelen. Hij geeft zijn publiek het gevoel dat het kijkt naar een Escher-schilderij.”

Claudia de Breij met #NU
De jury: “Claudia de Breij houdt opnieuw haar vinger aan onze pols in deze sterke, zeer actuele voorstelling over het belang van de gemeenschap. Soms zou je uit pure angst liever binnen blijven, maar is het belangrijk om de barricade op te gaan. En dat is precies wat De Breij doet. Ze strooit met kraakheldere metaforen, fantastische liedjes en gedurfde conferences die soms prettig tegen de haren instrijken. Het schitterende decor en de geweldige muzikale begeleiding geven deze voorstelling de grandeur die bij haar past.”

Pieter Derks met Voor wat het waard is
De jury: “In de voorstellingen van Pieter Derks was altijd al veel ruimte voor scherpe maatschappijkritiek, maar in Voor wat het waard is koppelt hij dat engagement voor het eerst aan een sterk verhaal uit zijn privéleven. Daardoor weet hij ons nu ook emotioneel aan zich te binden. Derks gebruikt een bizar voorval in het ziekenhuis als ingang om het over de sociale meetbaarheidscultus te hebben. Tegenwoordig moet alles direct van een oordeel worden voorzien. Met slimme voorbeelden toont hij aan hoe problematisch dat is.”

Louise Korthals met Alles is er
De jury: “Met gespierde stellingen en ronkend verwoorde twijfels zet Louise Korthals de thematiek van haar derde voorstelling prachtig neer. Alles is er gaat over doorgeven. Wat geven we nú door aan onze kinderen? En wat geven we stráks door aan onze Moeder Aarde? Korthals verbindt het uiterst persoonlijke moeiteloos aan het maatschappelijk relevante. Haar spel is minstens zo imponerend als die inhoud. Ze gromt, stampt, ontreddert en ontroert. Het is een zeer krachtige performance, ondersteund door fantastische muzikanten en een fraai toneelbeeld.”

Theo Nijland met En de rest is onzin 
De jury: “De Maestro van het Nederlandse kleinkunstlied laat zijn vakmanschap nog maar eens gelden. Theo Nijland neemt ons mee naar een nabije toekomst waarin alles wat slecht is werd verboden en het leven rimpelloos efficiënt is gemaakt. De stapel steengoede liedjes loopt over van poëtisch verwoord cynisme en wordt opgediend met een stem die net zo warm is als Nijlands glimlach. Soms gaat hij even staan. Vertelt hij een al even vlammend verhaal. Over dat hij zich niet laat regisseren. Door niemand niet. Terecht. In eigenwijze imperfectie schuilt de ware schoonheid.” 

Peter van Rooijen met Liefde, dood & zwaartekracht
De jury: “Na twee cabaretsolo’s heeft Peter van Rooijen met Liefde, dood & zwaartekracht zijn ideale vorm gevonden. Dit is een kleinkunstprogramma de luxe. De vijfkoppige band stelt hem in staat om veel meer muzikale registers te bespelen dan in dit genre gebruikelijk is en ook tekstueel zijn de liederen heerlijk divers. Bij Van Rooijen weet je nooit hoe een nummer uit zal pakken, omdat hij emotie en melancholie moeiteloos afwisselt met scherpe humor. Soms weet hij die verschillende registers zelfs verbluffend mooi te combineren.”

Anne Neuteboom met Kijk haar gaan
De jury: “Serieuze zaken heel luchtig verpakken. Laat dat maar aan Anne Neuteboom over. In haar tweede voorstelling laat ze een portret van haar eigen millennial-generatie fraai overgaan in een persoonlijk verhaal over haar vervreemde vader. Neuteboom doet dat zoals alleen zij het kan: vrolijk, zogenaamd naïef en extreem springerig. Haar podiumpersoonlijkheid is een frisse wind in het huidige cabaretlandschap. Ze laat zien dat kwetsbaarheid niet alleen in stiltes schuilt en dat je diepgang kunt bereiken door het over schijnbaar triviale dingen te hebben. Haar observatievermogen en taalgevoel beloven veel moois voor de toekomst.”

Peter Pannekoek met Later was alles beter
De jury: “Het Oude is aan het sterven, Het Nieuwe moet nog geboren worden. In zijn tweede solo legt Peter Pannekoek glashelder uit dat we in een tussentijd leven. De man is aan het eind van zijn heerschappij, de vrouw staat aan het begin van de hare. Maar moeten we daarom alles wat niet meer aan onze huidige, verlichte standaarden voldoet maar rücksichtslos veroordelen? Een goede grappenmaker was Pannekoek al, nu blijkt hij ook interessante vragen te stellen. Hij laat bovendien knap zien dat cabaret best, of juíst, kan prikkelen als je een genuanceerd verhaal vertelt.”

Alex Ploeg met Ultimatum 
De jury: “Alex Ploeg is een bekende verschijning in de stand-up wereld en die ervaring zie je duidelijk terug in zijn debuutprogramma Ultimatum. Hij toont zich een volleerd comedian, die de zaal moeiteloos aan het lachen krijgt. Ploeg is een innemende verteller en heeft het acteertalent om de hachelijke situaties waarin hij terechtkomt zeer treffend uit te beelden. Hij is de ultieme antiheld, een dertiger die zich het liefst nog verschuilt achter zijn belofte. Hoe langer de inlossing uitblijft, hoe groter echter het ongemak. Ploeg laat dat ongemak gedoseerd doorschemeren, maar trakteert ons toch vooral op hilarische zelfspot.” 
 

De Cabaretprijzen worden op maandagavond 30 september in Den Haag uitgereikt op cabaretpodium Diligentia.